Tony Jacobs (voorzitter)

Mijn naam is Tony Jacobs. Ik ben internationaal jurylid en sinds 2018 geaccordeerd jurylid. Dit is mijn zesde Nova wedstijd als jurylid. Ik heb van mijn hobby mijn beroep kunnen maken.
Als audiovisueel medewerker in het Cultureel Centrum Turnhout (B) en later als docent Video. Lesgeven doe ik nog altijd.
Ik heb toen de video uitkwam een studio mogen bouwen in de kelders van het Centrum en bijna 25 jaar lang schoolklassen begeleid met het inblikken van een scenario op één dag.
Mijn passie is speelfilms maken. Daardoor heb ik in België en Nederland samen al tien keer het land mogen vertegenwoordigen op de UNICA, het wereldfestival van de niet-commerciële film.

 

Rob van Maanen

Rob van Maanen (1949) filmt vanaf zijn zestiende. Na het zien van een stukje 8 mm film van een kennis werd hij gegrepen door het medium film, om het vervolgens niet meer los te laten. Na een opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Arnhem en de opleiding tot fotograaf bij de Nederlandse Foto Vakschool legde hij zich naast zijn fotowerk toe op het maken van (amateur)speelfilms op 8 mm. Deze producties scoorden goud en publieksprijzen op nationale- en internationale filmfestivals. In 1988 besloot hij in de professionele filmwereld te stappen. Vanaf die tijd maakt hij o.m. documentaires, voorlichtingsfilms, commercials, bedrijfspresentaties en productpromoties.
Rob van Maanen is nog altijd individueel lid van de NOVA en geaccordeerd jurylid. In 2019 was hij voorzitter van de UNICA-jury.
De amateurfilmerij, waaruit hij tenslotte voortkomt, draagt hij een bijzonder warm hart toe. Hobbyfilmers kunnen altijd bij hem terecht voor advies.

 

Werner van den Bulck

Ik ben afgestudeerd aan het HRITCS, een filmschool te Brussel in de afdeling Beeld-geluid-montage. Ik ben dan bij de toenmalige BRT, nu VRT, gaan werken als monteur bij televisie. Na tien jaar ben ik dan cameraman geworden. Na drie jaar studiowerk ben ik verhuisd naar de nieuwsdienst, waar ik dan ENG-kameraman heb kunnen worden, hetgeen eigenlijk mijn droombaan was. Daar heb ik dan gewerkt voor Het journaal, Terzake en Sporza.
Naast deze full-time baan voor televisie ben ik toch altijd actief gebleven als amateur(liefhebber) filmmaker omdat ik dan mijn eigen ding kon doen. Filmmaken is eerder een passie.

 

Jan Appels

In 1995 werd hij lid van videoclub De Baronie in Breda en is daar ook 15 jaar bestuurslid geweest.
Sinds 2009 is hij penningmeester van NB '80 een daarmee lid van het bestuur en betrokken bij alles wat er binnen NOVA gebeurt.
Vanaf 1999 heeft hij regelmatig gejureerd op clubniveau een sinds 2005 is hij NOVA-jurylid.
Zelf heeft hij meerdere producties gemaakt in groepsverband. Dat betreft korte speelfilms en verslagen van lokale gebeurtenissen en optredens.
Het beoordelen van films blijft een uitdaging. Je hoopt dat je de maker ermee kan helpen. Elke film is weer een verrassing. Steeds zie je weer nieuwe benaderingen, die je zelf ook weer inspiratie geven voor de beoordeling van de volgende jurering.

 

Marion van Leeuwen

Ik film inmiddels al zo’n 35 jaar — lang genoeg om te weten dat mijn eerste filmpjes vooral geschikt waren om weg te zappen. Toen ik in 2001 lid werd van een filmclub, ging er een wereld voor me open. Ineens waren mijn films niet alleen beter te bekijken, maar soms zelfs de moeite waard! Ik ben lid van videoclub De Ronde Venen in Vinkeveen.
Al veertien jaar bekijk ik films door een jurylens — een lens die niet alleen scherpstelt, maar ook verbaast, ontroert en soms hardop laat lachen. Aanvankelijk jureerde ik alleen in de regio NH ’63, maar sinds 2016 ook in andere regio’s. Inmiddels heb ik meerdere keren mogen plaatsnemen in de jury van het NOVA Filmfestival.
Het mooiste aan jureren? Je krijgt een kijkje in de hoofden en harten van makers. Hun films tonen wat mensen bezighoudt: van een gepassioneerde hobby tot een plek vol herinneringen, van pure liefde voor de natuur tot dat ene kleine moment dat te mooi was om te vergeten. Elke film is eigenlijk een klein stukje ziel op SD-kaart.
En dan de speelfilms — waarin het plezier van het maken soms letterlijk van het scherm spat.
De beste films herken je meteen: daar klopt alles. Je voelt de bevlogenheid, het onderwerp heeft de maker bij de lurven gegrepen, beeld, geluid en muziek zijn zorgvuldig en mooi op elkaar afgestemd.
Zulke films zijn een feest om naar te kijken en om ze te mogen jureren. Dat blijft elke keer weer een eer — met een glimlach, een notitieblok en soms een stille buiging.